- mukang may sira na naman tumblr ko. wala na naman akong naririsib sa inbox. : ( oh baka naman di sira, wala lang talagang replies? :'((((((((
GOODMORNING TUMBLR PEOPLE!
^____________________^
okay, okay. medyo malayo yung title. daanin nalang sa kwento. di naman ako nag-gu-glutathione, pero dulot ng usong sun-kissed-skin-so-hot-we-melt-your-popsicle na mga balat ngayon, outcasted ako. yung feeling na patapos na ang summer, maputi ka parin? yung nognog at kirara na friends mo sa kaliwa’t kanang pagpapainit tapos ikaw, namumuti na ang balat kasabay ng pagputi ng ‘yong mga mata? habang matagal ng naglalabasan ang mga blogs, photos at mga status gaya ng bora, here i come! hello calatagan! heto ako, hello facebook! hello tumblr! bigti nako nyan. patapos na ang May. at paniguradong hanggang pasukan sa June, outings at swimmings ang pagkukwentuhan ng barkada. at pag tinanong kana kung bakit mukhang di ka nangitim, mapapasambit kanalang ng only Belo touches my skin, who touches yours? kase nganga kalang sa bahay.
nakakatawa lang. pero malakas parin kutob ko. na makakaranas rin ako ng summer outing bago magpasukan. instinct lang. i can feel it dre. kontra pa? hahahaha! mararamdaman ko rin ang init mong dadampi sa bawat sulok ng aking nagnanasang katawan. ng naka-gluta kong balat. oh sunny sunny sunshine bey-beh!
ANG HARSH.
bumalik ako ng school kanina kase magpapa-assess ako. excited magpasukan e. ayun, nagtanong ako sa office secretary, at pinakuha ako ng scratch para sa list ng subjects. walang masulatan kaya tumambay ako sa room na bukas, humarap sa aircon at pagbukas ko, putsjdvudifnqajca nang ‘yan!ambaho. amoy luma. basta. sabog sa mukha ko, sagad sa kaluluwa ko. ayun. tiis-tiis. ayan, sulat sulat, sulat sulat. tapos na! hops! picture saglit. mukha akong espasol na pinulbuhan. hindi ako nagpupulbo. di rin ako nag eespasol. simile. nasa tabi ako ng bintana at selpon ang pinangkuha ko ng photos kaya shine bright like a diamond yung mukha ko. tapos pagkapasa ko ng list of subjects, saka sinabing bumalik nalan daw sa lunes kasi wala ang mag-aassess sa major ko. ayos ba? e ambait ko kaya ngiti lang.
i’m not famous. i don’t gain hundreds of likes for my posts. i feel overjoyed for a single inbox notification and for a reply from a tumblr ask. kaya nakakalungkot lang yung mga nababasa kong asks na may panget na replies. yung heart-warming mong message, buong pusong tinype at kiligs nung nagsend na biglang pakyu ang reply. ansaket siguro non. bagsak, sayad, sadsad, baon siguro sa lupa ang self-steem ng nagmessage non. di ko na tatanungin kung “Bakit kaya nagkaroon ng ganung klaseng tao?” kase shempre maraming klase ng tao. magaling ka, maganda ka, pero kung masama ugali mo, e wala ka. we should be sensitive with the words we speak or we type kase di lahat ng tingin mo’y astig na sinabi mo, ay hindi masakit para sa iba. siguro sa iba nakakatawa. pero kinaganda mo ba yan? di na nga maganda, pinublic mo pa. sana lang, di mo nalang nireplyan. i’m not famous. i don’t gain hundreds of likes for my posts. i feel overjoyed for a single inbox notification and for a reply from a tumblr ask.inulet ko lang para medyo dramatic ang ending.
